Leven in een nieuwe wereld

Leven in een nieuwe wereld; leven in Nederland

Vandaag weer een nieuwe dag van het Samen Meedoen project. Er kwamen al verschillende thema’s voorbij, maar deze keer staat in het teken van klachtenbeleving. Een heel belangrijk thema voor de deelnemende vrouwen, want pijnvrij, dat zijn ze zeer zeker niet! Benieuwd waarom?

“Ik nodig zo vaak mensen uit, mijn buren bijvoorbeeld of op de school van mijn kinderen. Ik vraag ze voor een kopje koffie, een drankje of misschien zelfs een etentje. Maar ze zeggen altijd nee. Ook op straat probeer ik praatjes te maken, maar het lukt me niet om hier vrienden te maken”, vertelt Fatin. Fatin is een super leuke, spontane vrouw, de mama van 4 kinderen, sinds 4.5 jaar in Nederland en een Nederlands gesprek voeren gaat haar prima af! Fatin en nog een aantal vrouwelijke statushouders vertellen over de enorme drang die ze voelen om contacten te leggen en over alle cultuurverschillen. Neem bijvoorbeeld Syrië: het draait er allemaal om gezelligheid, lekker eten en samen zijn. Elke maaltijd is een feest, er zijn altijd zoveel mogelijk mensen over de vloer en íedereen is welkom! Hier in Nederland zijn mensen meer op zichzelf, ze hebben geen behoefte aan contact met anderen en al helemaal niet met vreemden. Ze hebben hun eigen vriendenkring al opgebouwd en staan niet open voor nieuwe mensen of andere culturen. De vrouwelijke statushouders voelen zich dan ook niet helemaal welkom in Nederland, terwijl ze zo hard proberen contacten te leggen.

Leven in een nieuwe wereld

De deelnemers van het project zijn enkele jaren geleden gevlucht uit eigen land en zijn eigenlijk terecht gekomen in een geheel nieuwe wereld: Nederland. Hun familie en vrienden zijn achtergebleven, dus ze zijn alleen. Samen met hun man en kinderen. Misschien hier of daar nog andere statushouders als vrienden. That’s it. Sinds ze weg zijn uit eigen land, staan de vrouwen eigenlijk onder constante stress. Ze voelen intens verdriet, ze hebben immers zoveel achtergelaten en missen hun familie enorm. Daarnaast zijn ze dag in dag uit bezig met het leren van een nieuwe taal, het aanleren van nieuwe gebruiken, het inburgeren in een nieuwe cultuur, het zorgen voor het gezin en noem maar op. Waar ze vroeger nog ondersteuning kregen van bijvoorbeeld hun ouders, staan ze er nu alleen voor. Dat is nog maar een onderdeel van waar ze tegenaan lopen. Ze willen ten slotte meedoen aan de Nederlandse samenleving, daarbij hoort een betaalde baan. Maar gemakkelijk is het niet, een baan vinden als statushouder. Fatin is al een tijd hard opzoek, maar alles waarvoor ze in aanmerking komt, is schoonmaken. Laat dan nou juist absoluut niet zijn wat ze wil en kan! Wat dan wel? Alles behalve dat!

Samen Meedoen project

Ook onderdeel van het Samen Meedoen project was deze kruidenwandeling met de deelnemers en botanist

Dit elke week, please?

“Super lekker! Alle spanning valt van me af”, zegt Midamoun, één van de deelneemsters, zodra ze van de massagestoel wegloopt. Ook bij de anderen zie je een gelukzalige glimlach verschijnen op het gezicht zodra ze weer in de gesprekruimte zijn. Midamoun: “Ja, dit had ik echt even nodig, het voelt alsof ik weer lucht krijg”. In het kader van klachtenbeleving, krijgen de deelnemers vandaag de kans om over hun klachten en pijn te praten. Dat niet alleen, want ze krijgen ook een overheerlijke stoelmassage om de klachten te verminderen. De dankbaarheid straalt van hun gezicht af. Je merkt dat ze het niet gewend zijn dat er een keer voor hen wordt gezorgd. En misschien kun je het je wel voorstellen, maar met die constante druk op hun schouders en met al dat gemis en verdriet, is het niet gek dat er een hoop lichamelijk klachten ontstaan. Ze geven aan altijd ontzettend moe te zijn, hebben last van hoofdpijn en van een vastzittende nek en schouders en hebben veel rugpijn. Zo los en vrij als vandaag, na de massage, hebben ze zich allang niet gevoeld, geven ze aan. “Kan dit elke week, alsjeblieft?”, vraagt Midamoun.

“Het voelt alsof ik eindelijk weer lucht krijg…”

Taalkloof en cultuurverschillen

Sowieso is de dankbaarheid in de groep goed te merken. Dankzij het project Samen Meedoen kunnen de vrouwen even thuis ontsnappen en een paar uurtjes per week alleen aan zichzelf denken. Ze worden omringd door vrouwen in dezelfde soort situatie en gaan wekelijks in gesprek over onderwerpen vanuit de Positieve Gezondheid. Thema’s die al voorbij zijn gekomen: gezonde voeding, natuur, de rol van de vrouw in de maatschappij, verkeer, zingeving en nu dus klachtenbeleving. Een dag later volgt een workshop of activiteit in hetzelfde thema. Doel van deze bijeenkomsten is verbinding met elkaar en met de Limburgse maatschappij maken, maar ook zeker zelfredzaamheid. Na de inburgeringscursussen blijft er namelijk een te grote kloof bestaan tussen de Nederlanders en statushouders. Dit komt door de taalkloof en door de grote cultuurverschillen. Ze worden niet betrokken in de samenleving en weten zich niet te mengen. a4works helpt de vrouwen de spreektaal beter onder de knie te krijgen en leert hun begrijpen hoe de Nederlandse samenleving in elkaar zit. Ben je benieuwd naar de loop en activiteiten van het project, lees dan het interview met begeleider Monique van Erve.

Smaakloze stamppot

“27 jaar: ben je getrouwd?”, vraagt Midamoun aan een vrijwilliger nadat ze haar leeftijd zeg. “Nee, niet getrouwd. Gewoon nog geen leuke man tegengekomen.” Midamoun en Snait moeten hard lachen. “Wat is het hier toch ook anders!”, zegt Snait wanneer ze uitgelachen zijn. “Jullie Nederlandse vrouwen zijn zo sterk. Jullie weten precies wat jullie willen, streven daarnaar en gaan niet zomaar akkoord. Dat is zo mooi!”, zegt Snait. Ook Midamoun knikt toe met een overduidelijk respect voor de sterke Nederlandse vrouw. Wat ze minder leuk vinden aan Nederland: het eten! Nee, daar vinden ze over het algemeen niet veel aan. Op friet na, daar vullen ze hun buik wel graag mee. Stamppot wordt bekroond tot het minst favoriete gerecht. “Geen zout, geen kruiden, het Nederlandse eten is vooral erg smaakloos. Maar wel gezond!” Zelf praten de vrouwen erg gepassioneerd over eten en laten trots foto’s zien van tafels vol eten. “Ik merk vooral dat de vriendjes en vriendinnetjes van mijn kinderen het eten heel lekker vinden. Oude mensen vinden het niks, misschien te veel kruiden”, vertelt Fatin. Terwijl Midamoun door haar eetfoto’s scrolt, komt haar gastvrijheid weer naar boven drijven. “Wil je anders binnenkort komen eten? Dan maak ik allemaal lekker eten voor je!” Het moet wel nog even wachten, want Ramadan is nog in volle gang. Ideaal, Ramadan in Nederland, geven ze aan. Want vroeger kon die periode nog wel eens tegenvallen in flinke hitte, maar nu kost het ze veel minder energie aangezien het toch elke dag fris is en regent. Ach, soms is het zo slecht nog niet, ons regenachtige kikkerlandje met smaakloos eten!

Lees meer over het het Samen Meedoen Project!